Title:: <^> Rainbow <^>
Author:: boatvivi
Category:: Romane x Drama
Pairing:: Yunho x Jaejoong
Rating:: PG 15
Parting :: one shot
Author’s Note:: เหอๆ อย่าแต่งแบบไม่เรทขึ้นมา เพลงนี้เพราะมากๆ เลยนะงับ ฟังแล้วมันหวานๆ อบอุ่นๆ เลยเอามาแต่งฟิค 555555555+
Love's Concerto
เตือนด้วยความหวังดี
ถ้ามันไม่สนุก ไม่น่ารัก ข้าพเจ้า โบ๊ทวีวี่ ขออภัยมา ณ ที่นี้ ด้วย
~Love Concerto~
...........How gentle is the rain
That falls softly on the meadow
Birds high upon the trees
Serenade the clouds with their melody oh oh............
.............สองเท้าบอบบางก้าวข้ามจากธรณีประตูที่เปิดอ้าไว้รับไอเย็นจากฝนตก ไอเย็นๆ ที่มาจากฝนที่ตกผิดฤดูพร้อมกับลมหนาวจากหิมะที่ถูกชะล้างด้วยสายฝน
มือบางยื่นไปรองรับสายน้ำเย็นที่ตกจากฟากฟ้า หยดน้ำหยดเล็กๆ กลั่นตัวกันรวมเป็นหยดใหญ่กระทบลงบนปลายนิ้วเรียว ก่อนจะเดินออกไปรับน้ำฝนทั้งตัวด้วยเหตุผลที่ว่า
............"อยากเล่น".............
"บอกแล้วไม่เคยฟังกันเลย ออกไปเล่นน้ำฝนอีกแล้ว ถ้าไม่สบายขึ้นมาจะทำยังไงล่ะครับ" เสียงบ่นของคนตัวโตที่กำลังนั่งเช็ดผมให้คนตัวเล็กที่นั่งบนตัก
ปากก็บ่นเอาๆ แต่กิริยาที่ทำน่ะขัดกันซะเหลือเกิน............ดูราวกับกำลังเช็ดผมให้เจ้าหญิงอยู่อย่างนั้นแหละ......
"ก็ถ้าเค้าไม่สบาย หมีเน่าก็ดูแลเค้าไง ไม่เห็นจะยาก.........จริงมั้ย......." ว่าแล้วก็ยิ้มจนตาโตๆ หรี่ลงมานิดนึงแต่ไม่ถึงกับปิดเหมือนเจ้าของตักอุ่นๆ
..........ปฏิกิริยาน่ารักๆ จนพาลจะทำให้หมีน่ารักๆ (?) ยิ้มตามไปด้วย
"ครับ.......ยุนโฮจะอยู่ดูแลแจจุงตลอดไป......." หัวกลมเล็กซุกลงตรงอกอุ่น สองแขนบอบบางกอดรัดเอวหนาไว้แน่น ไออุ่นจากกายถ่ายทอดถึงกัน
............เค้าว่ากันว่าถ้ากอดกันหลังจากตากฝน จะทำให้ไม่เป็นหวัดล่ะ....................
...........See there beyond the hills
the bright colors of the rainbow
Some magic from above
Made this day for us just to fall in love..............
"ยุนโฮ! ดูนั่นสิ สายรุ้งเห็นมั้ย" หลังจากนั่งกกกอดกันมาอยู่พักใหญ่ยุนโฮก็ทนคำรบเร้าจากร่างบางไม่ไว ต้องพามานั่งดูสายรุ้งที่ม้านั่งตัวเล็กๆ หลังบ้าน
.........ไอของฝนเย็นๆ บวกกับไอลมหนาวทำให้ร่างเล็กในอ้อมกอดสั่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ แขนแกร่งกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ดวงตาคมมองใบหน้าด้านข้างของคนรัก ขนตางอนยาว ดวงตากลมโต จมูกโด่งรั้นนิดๆ กับริมฝีปากอิ่มน่าจูบ
เค้าโชคดีจริงๆ ที่ได้เกิดมารักกับคนๆ นี้ สวยทั้งหน้าตาและจิตใจ..............คิม แจจุง สวยไปหมดทุกอย่างสำหรับ ชอง ยุนโฮ...........
"มองอะไรน่ะ หมีเน่า เค้าบอกให้ดูรุ้ง แล้วมามองหน้าเค้าทำไม" เจ้าของใบหน้าสวย หันกลับมาทำตาดุใส่คนหน้าหมี ที่นั่งมองนางฟ้าจนแทบเคลิ้ม
"มองสายรุ้งไง"
"เอะ! นี่มันหน้าเค้า หน้าของแจจุงนะ สายรุ้งอยู่ตรงโน่น หันไปมองสายรุ้งสิ?" ว่าแล้วก็จับใบหน้าหล่อให้หันไปอีกทาง เพื่อจะได้ดูสายรุ้งของจริงซะที
"ใครว่า...นี่ล่ะสายรุ้ง............สายรุ้งของยุนโฮ............ แจจุงเป็นสายรุ้งของยุนโฮไง" นิ้วกร้านจิ้มบุ๋มลงบนแก้มเนียน พลางเกลี่ยข้อนิ้วเบาๆ
"เอ๋?..."
"สายรุ้ง ที่สดใส มีหลากหลายสีสัน ดูแล้วไม่เบื่อ สายรุ้งที่เกิดขึ้นหลังจากฝนตก สวยงาม น่าถนุดถนอม...........แจจุงเป็นสายรุ้งของยุนโฮนะ"
"อะ....อืม......เค้าจะเป็นสายรุ้งของหมีเน่า....เป็นเรนโบว์ของยุนโฮนะ..." กลีบปากบางเบาแนบชิดบดเบียด ส่งต่อไอรักกันไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ลมหายใจระร้อนคลุกเคลือลงบนใบหน้าใส ปลายจมูกโด่งซุกไซร้เบาๆ ที่ลำคอหวานหอม...........
..............รัก..................จนเกินบรรยาย...............
...........you hold me in your arms
And say once again you'll love me
And if your love is true
Everything will be just as wonderful..........
................วงแขนแข็งแรงตรงเข้าสวมกอดร่างบอบบาง ของผู้อันเป็นที่รัก
พลางกดปลายจมูกโด่งลงกับพวงแก้มเนียนที่โผล่พ้นขึ้นมาจากกองผ้าห่มผืนใหญ่ มือแกร่งโอบรั้งร่างเล็กให้แผ่นหลังบางแนบชิดกับอกหนา................ผมรู้สึกเหมือนอยู่บนสรวงสวรรค์ เมื่อมีคุณอยู่ในอ้อมกอด ผมเหมือนฝันไปจริงๆ..............
"อือ...กอดแน่นๆ สิ เค้าหนาวนะ..."
"....ตามบัญชาครับเจ้าหญิง..." แขนแข็งแรงกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ราวกับจะซึมซับความรักให้มีให้แน่นแฟ้นขึ้นไปอีก......
"นี่...หมีเน่า......ถ้าเกิดวันนึงแจจุงหายตัวไปล่ะ หมีเน่าจะตามหาแจจุงมั้ย"
"ไม่ว่า แจจุงจะหายไป อยู่ตรงไหน แม้ว่าจะไกลกันจนสุดหล้าฟ้าเขียว ยุนโฮก็จะตามหาแจจุงครับ"
"ทำไมล่ะ?"
"เพราะหมีเน่า รัก เจ้าหญิงไงครับ"
"อิอิ...หมีเน่าอ่ะ!......ชอบพูดจาอะไรเน่าๆ สมชื่อจริงๆ..." เจ้าของฉายาเจ้าหญิง มุดหน้าลงกับหมอนใบนุ่มเพื่อซ่อนดวงแก้มเนียนที่เรื่อสีเพราะคำพูด
" เน่าๆ" ของคนรัก
"ฝันดีครับเจ้าหญิงของผม........"
Now I belong to you
From this day until forever
Just love me tenderly
And I'll give to you every part of me oh oh
"อ่ะ! .......อือ............ยุน......." ปลายลิ้นเปียกชื้นตรงเข้าไล่เลียแผ่นท้องบาง ราวกับขนมหวานชั้นเลิศ นิ้วกร้านตรงเข้าสอดใส่รุกล้ำช่องทางสีอ่อน ที่มีเค้าเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ได้สัมผัส
ท่อนขาเรียวสวยกระตุกเกร็งกระชับเอวหนาที่อยู่ตรงหว่างขาให้แนบชิดเข้าไปอีก
"อือ......ยุน......ค.....เค้าจะ........ไม่ไหว.......ละ......แล้ว........อ่ะ!!..." กลีบปากชุ่มฉ่ำกดลงเม้มกลั้นเสียงครางวาบหวามยามเมื่อร่างกายแข็งแรงของคนด้านบน
ถอดถอนนิ้วออกแล้วแทนที่ด้วยสิ่งที่ร้อนรุ่มกว่านั้น ท่อนเนื้อขนาดใหญ่สอดใส่ผ่านผนังอ่อนนุ่มอย่างช้าๆ .............นุ่มนวลราวปุยนุ่นชั้นดี......
ความรู้สึกร้อนวูบวาบตรงเข้าเล่นงานคนสวยที่นอนหายใจหอบอยู่บนเตียงกว้าง แผ่นหลังกว้างกลายเป็นที่ระบายความเสียวซ่านให้แก่เจ้าของร่างน้อยๆ ที่ร่างทั้งร่างกำลังขยับตามแรงชักนำ
สะโพกบอบบาง รองรับการกระแทกกระทันอย่างไม่ลดละ ทั้งรุนแรง.......เร่าร้อน.......แต่ทว่า......กลับรู้สึกเหมือนถูกถนุดถนอม.........
"รักเจ้าหญิงนะครับ"
"อือ.....เจ้าหญิงก็รักหมีเน่าเหมือนกัน"
Don't ever make me cry
Through long lonely nights without love
Be always true to me
Keep this day in your heart eternally
"ฮึก!...หมีบ้า......หมีเน่านิสัยไม่ดี ฮือ................เจ้าหมีบ้า!.....ฮือ!!!!!!!!"
"ทำไมครับแจจุง....ร้องไห้ทำไม........ใครทำแจจุงร้องไห้ครับ"
"ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ........เจ้าหมีบ้า เค้าเจ็บก้นจะตายอยู่แล้วยังจะมาบีบก้นเค้าอีก......ฮึก!" สองมือเล็กกุมแก้มก้นของตัวเองพลางเดินถอยมานั่งจุมปุ้กที่ปลายเตียง
"ขอโทษน้าครับ หมีเน่าขอโทษน้าาาา"
"ทีหลังอย่าทำแจจุงร้องไห้นะ"
"สัญญาครับ"
You hold me in your arms
And say once again you’ll love me
And if your love is true
Everything will be just as wonderful
......................................
"หมีเน่า.......เจ้าหญิงรักหมีเน่าแหละ"
"หมีเน่าก็รักเจ้าหญิงเหมือนกันครับ"
...........................
หมีเน่า & เจ้าหญิงน้อย
End
talk //
ฟิคบ้าบอ ไม่มีสาระอะไรเล้ยยยยย มีแต่ ยุนแจ เท่าน้านนนนนนนนนนนนนนนนนน
โฮกกกกกกกก
แต่งแก้เครียด 5555555+ รึป่าว 555555555+
หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
ไม่มีไรมาก โบ๊ทวีวี่ มันบ้าไปแล้ว
555555555+
จ๊วบๆ งับ
จงมีชัย
